MVP “minimum” değildir — göstermekten utanmadığınız ilk şeydir
Yanlış anlaşılan MVP, pek çok ürünün hiç yayına çıkmamasının nedenidir. Taze bir tanım ve her MVP başlangıcında söylediğimiz 3 kural.
Minimum, kodun zar zor taşıyabildiği şey değildir. Minimum, arkasında gururla durabildiğimiz şeydir.
MVP bir kısaltmadır — “minimum viable product” (minimum uygulanabilir ürün) — ve iki kelimeyi de yanlış okuruz. “Minimum”, “inşa edebileceğimiz en az şey” değildir. “Uygulanabilir”, “bir şekilde çalışan” değildir. Eric Ries'in orijinal tanımı: ÖLÇÜLEBİLİR bir iş yanıtı veren sürüm. Ölçülebilir — anahtar kelime bu. Kullanıcı deneyimi bozuk bir ürün çıkarırsanız iş modelini değil, sabrı test edersiniz.
Her başlangıçta söylediğimiz 3 kural
- 1. Bir MVP on değil, tek bir soruyu test eder — birden fazla hipotezi ölçmek istiyorsanız birden fazla MVP'ye bölün
- 2. Tasarım isteğe bağlı değildir — çirkin bir MVP, fikrin mi yoksa arayüzün mü kötü olduğunu söyleyemez
- 3. Yalnızca soru onlarsız ölçülemeyecek özellikler — geri kalan her şey (“sonra”, “olsa iyi olur”) v2'ye gider
Bir müşteri 4 ayda bir MVP istedi — 23 özellikle. İtiraz ettik: bu MVP değil, v1. 3 MVP'ye böldük: birinci ay temel varsayımı test etti (biri buna para öder mi), ikinci ay işlevselliği, üçüncü ay entegrasyonları. Toplamda 3,5 ayda teslim edildi, her MVP somut bir ders üretti ve bir varsayım elendi — yalnızca ayakta kalan ikisini geliştirdik.
Kötü bir MVP, istemediğiniz şeyle ihtiyaç duymadığınız şeyi birbirine karıştırır.